The winners of “Little Prince” about the approach to the contemporary audience

Although belonging to different genres of art, this year’s winners of the “Little Prince” lifetime achievement award for outstanding contribution to the development of culture and performing arts for children, Dušan Pop Đurđev our famous writer for children and youth and a long-time director of Zmaj Children Games, and Vjeslav Hejno a respected Polish professor of theatre arts, an actor, director, pedagogue and publicist, has a similar philosophy of approaching to the contemporary audience.

While Đurđev writes poetry, so it is obvious, Hejno also dedicated himself to writing, where he tries to carry over his experience in creating puppets into literature for future generations.

Their author opus was a topic of last night’s talk at the 25th Jubilee International Festival of Children’s Theatre, led by the theatrologist Zoran Đerić.

Hejno, no longer in the puppetry world due to retirement, devoted his time to writing, which led to the manual “Art of Puppetry Direction”.

“In order to maximize that true puppet attitude, I split theatre in three kinds – for little kids, for youth and adolescents, and for adults. Each of these three had a special scene and poetics, a very specific one, based on the applied forms. The audience accepted this division, and all three stages I started in Wrocław were visited by their adequate audience” – said Hejno, remarking that this was his last theater experience, after which he devoted himself to putting his knowledge on paper.

Dušan Pop Đurđev in the very beginning of his career applied different methods and styles from his “competition”, and his latest book – Poetry to See – more like a picture book, urged modern generations to discover “what the writer wanted to say” through analysis of short text and accompanying illustrations. And they do it successfully.

“Today’s generations are not big fans of reading, that we know, but since they are constantly in front of some screen – a phone, tablet, television… – the picture is quite familiar to them. I transformed my collages giving them a name that resembles something familiar from literature. It is like an open poem. I rewrite the song, the one among those in need of a writer” – noted Đurđev.

He started his career creating satirical collections with various combinations of cuts from the newspaper articles, for which he, at the start of 80’s, said were “the best unwritten books in the sea of those badly written”.

A part of the last edition is similar to his “Bazar Vocabulary” – “EPP Poems International”, i.e. poems made from logotypes of the modern consumers’ society.

“The today we live in the world where big aggressive companies are pushing their products to us, which are not only occupying our lives, but our language as well. They simply throw out words from our language and put in theirs. We actually speak brand language now. It’s an Esperanto of the consumer’s society. A new language” – remarks Đurđev.

Đurđev and Hejno are awarded at the 25th edition of one of the most important children’s theatre festivals for kids under 18, which started on 16th and will end on 21st of September in Subotica.

Iako pripadaju žanrovski različitim umetnostima, ovogodišnji dobitnici Nagrade za životno delo ‘Mali princ’ za izuzetan doprinos razvoju kulture i scenske umetnosti za decu, Pop Dušan Đurđev, naš poznati pisac za decu i mlade i dugogodšnji direktor Zmajevih dečjih igara i Vjeslav Hejno, cenjeni poljski profesor pozorišne umetnosti, glumac, reditelj, pedagog i publicista neguju sličnu filozofiju pristupa savremenoj publici.

Dok pisac Đurđev stvara poeziju koja se gleda, Hejno se takođe posvetio pisanju, gde pokušava da svoja dragocena iskustva u stvaranju lutaka pretoči u literaturu za buduće generacije.

Njihov autorski opus bio je tema sinoćnjeg razgovora u okviru jubilarnog, 25. Međunarodnog festivala pozorišta za decu, koji je sa njima vodio teatrolog Zoran Đerić.

Hejno se, s obzirom da više nije u svetu lutaka jer je u penziji, posvetio pisanju, a iz njegovog pera nastao je priručnik „Umetnost lutkarske režije“.

„Na neki način me iznenađuje što sve više saznajem o tom prostoru predmeta. Između ostalog i predmeta koji se tiču tog prostora lutkarskog pozorišta. Pokušavam da uradim nešto što možda nije baš uvek moguće, a to je da dosegnem do neke dubine ljudskog bića, postojanja. I upravo mi se zbog toga čini da je pisanje jedan od načina da se dopre do takvog smisla, do takve suštine života“ – rekao je Hejno.

Pod tim predmetima podrazumeva lutke i maske u predstavama, a sve više ga obuzima filozofija međusobnog odnosa glumca i tih predmeta.

„U želji da maksimalizujem taj pravi odnos lutkarski, napravio sam podelu na tri vrste pozorišta – pozorište za malu decu, pozorište za omladinu i školsku decu ili mladež, i za odrasle. Svaka od tih scena imala je svoju posebnu scenu i poetiku, vrlo specifičnu, koja je bila zasnovana na tim formama koje su primenjivane. Publika je prihvatila tu podelu i sve tri scene u Pozorištu u Vroclavu koje sam pokrenuo bile su posećene i imale su adekvatnu publiku“ – rekao je Hejno, uz napomenu da mu je to bilo poslednje pozorišno iskustvo, nakon čega se posvetio ovom pretakanja ovih iskustava na papir.

Pop Dušan Đurđev, od samog početka poetskog stvaralaštva primenjivao je drugačije metode i stilove od „konkurencije“, a njegova poslednja knjiga jeste „Poezija koja se gleda“, knjiga koja više podseća na slikovnicu, a tera savremene generacije da ono „što je pisac želeo da kaže“ otkriju kroz analizu kratkog teksta i prateće ilustracije. I u tome uspeva.

„Ove generacije danas ne vole baš mnogo da čitaju, to znamo, ali pošto su stalno pod nekim ekranom, da li je to telefon, da li je to tablet, da li je to televizor – njima je slika bliska. I ja sam te svoje kolaže ili asamblaže krstio. Dao sam nekakav naziv koji asocira na nešto što je poznato iz literature. To je kao otvorena pesma. On tu pesmu dopisuje, to su pesme koje čekaju svog pisca“ – napominje Đurđev.

On je svoju karijeru i počeo stvarajući satirična izdanja zbirki raznih kombinacija isečaka iz novinskih članaka, za koje je još tada, početkom osamdesetih ocenjeno da su „najbolja nenapisana knjiga u moru loše napisanih“.

Deo poslednjeg izdanja čini i podećanje na njegov „Bazarski rečnik“ – „EPPpesme internešnal“, odnosno pesme sastavljene od logotipa savremenog potrošačkog društva.

„U vremenu u kome živimo ti agresivne velike kompanije prosto nam guraju svoje proizvode i one ne samo što zauzimaju deo u našem životu nego i u našem jeziku. I prosto iz vašeg jezika izguraju određene reči i ubacuju svoje. Mi govorimo, u stvari, robne marke. I to je, u stvari, jedan esperanto potrošačkog društva. Novogovor“ – naglašava Đurđev.

Đurđev i Hejno nagrađeni su u okviru dvadeset petog izdanja jednog od najznačajnijih pozorišnih festivala za decu do 18 godina u svetu, koji je počeo 16. i trajaće do 21. septembra u Subotici.