Naučnike koji vrše eksperimente sa vodom iznenađuje Blup, vodeno stvorenje koje se nenadano pojavljuje u laboratoriji. On se uvlači u rukavicu, teče niz cev, prosipa se u kadu i posude, usput nailazeći na razne vodovodne predmete koji oživljavaju i postaju likovi. Blup priskače u pomoć svima: poji ožednelo štene, gasi požar, zaliva cvet ili čisti nered. Ipak, Blupovu dobrotu primećujemo tek kada on naprasno nestane... Ljudi su biološki i kulturološki tokom života povezani s vodom: njeni zvuci nas vraćaju prirodi i inspirišu, divimo se njenoj fleksibilnosti, ali i strepimo od njene razorne moći. Deca imaju poseban odnos sa vodom – ona ih privlači, a prskanje, skakanje po barama i igranje s njom su arhetipovi dečje igre. Autori su sledili tu zamisao pri dizajniranju zvučnog i vizuelnog identiteta predstave: izvode živu muziku na nizu originalnih vodenih instrumenata i koriste vodu kao primarni medijum za animaciju lutaka: ona može poprimiti bilo koji oblik, ali bez forme - ona je samo voda.